Bangkok

Na een reis van een uur of 15 kwamen we aan in Bangkok. Dit met een kwartier vertraging. Prima dus. Het vliegen opzicht was nog wel een leuke ervaring (ja, het was mijn eerste keer), al vond ik het een beetje erg saai vooral, niet eens turbulentie ofzo. Echt slapen onderweg lukte niet, dus we waren wel redelijk gebroken. Ook de hitte waar we in liepen na het toch wat koelere vliegtuig voelde even niet lekker aan.

Om 7 uur 's ochtends liepen we het vliegveld uit. Dit was na ons even zorgen gemaakt te hebben over de douane controle daar, de verhalen waren toch wel iets om ons lichtelijk zorgen over te maken. Maar het ging allemaal heel snel. De douane beamte had zelfs een glimlach over toen we langs liepen.

Buiten de bus gezocht die ons naar Koa San Road ging brengen en deze na even wachten genomen. De rit vond ik heerlijk (en lekker koel door de airco in de bus). Maar 's ochtends door de ochtendspits door Bangkok gaan heeft echt wat. Hoezo is het druk in Nederland. Na aankomst op Koa San Road snel een hotel gaan zoeken, zodat we even konden douchen en wat bijslapen. Met ongelofelijk veel geluk konden we snel ergens terecht. Op de een of andere manier zijn we ergens voor gedrongen voor een tig tal andere mensen die al stonden en zaten te wachten. En waar ook al tegen verteld was dat er niets vrij was. Wij kregen toch meteen een kamer, die alleen nog even schoon gemaakt moest worden.

Na een douche en een paar uur echt slapen Bangkok in. Omdat het een feestdag o.i.d. was kon er voor slechts 20Bath (40 cent) een tuktuk voor de dag gehuurd worden. Deze heeft ons naar een aantal van de grotere of bekendere tempels gebracht. Waaronder 'de Gouden Berg' en een staande Buddha van 45 meter hoog.



's Avonds hebben we nog even op Kao San Road gelopen, en hier ook ergens gegeten. Hier zitten vooral veel backpack hotels die weer restaurants en kroegen en soevenierwinkels aantrekt. Ook allerlei stalletjes op straat die vanalles en nogwat verkopen waren overvloedig aanwezig.


Dag 2 meer op eigen gelegenheid Bangkok gaan bekijken. Een oud fort gezien, met een veerboot over de rivier gevaren (en ik heb daar de vrouw met de mooiste ogen ooit gezien, een zweedse gok ik). Verder nog een aantal tempels gezien. En weer veel foto's gemaakt. Ook zitten spelen met mijn grote lens en camera een tijdje. Dat was echt relaxen in een park.

Ook hebben we die dag onze treinkaartjes gehaald. Eigenwijs als we zijn niet bij de T.A.T., waar we wel werden afgezet door de tuktuk tegen onze wens in. Maar bij een reiswinkel op het station. We zijn de T.A.T. nog wel ingeweest maar dit is echt geen aanrader. Er werd meteen verteld wat we doen moesten en naar ons gevoel was wat ze aanboden ook niet echt goedkoop. De reiswinkel op het station gaf advies en netjes antwoord op onze vragen. Hier dus de reis naar het noorden geregeld, inclusief hotel in Chiang Mai en trekking.


De 23e weer terug in Bangkok. We kwamen aan met de nachttrein uit Chonburi. Nu zagen we pas echt hoe erg de sloppenwijken hier kunnen zijn. En als de snelste weg voor kinderen naar school over het spoor is wordt die dan dus ook genomen. Dat er ook treinen rijden is dan blijkbaar een kleine ongemak. Gelukkig hadden we al een reservering bij de D&D Inn zodat we daar direct in konden. De dag verder weer Bangkok in. Naar het koninklijk paleis geweest. Waar ik dus niet in mocht in mijn korte broek. Ik ben dus lekker buiten gaan zitten in het gras ergens en mensen kijken. Dit was vlak bij een groot terrein waar een markt was, dus er was zat te zien.

De 24e eindelijk naar een slangenfarm. Er zijn er een paar in Bangkok maar wij hadden (toevallig) die van het Rode Kruis gekozen. We kwamen precies optijd aan om een lezing mee te maken van iemand van het Rode Kruis, die verteld wat ze er doen en waarom. Het draait daar vooral om bescherming voor mens en slang. Ook het maken van tegengif is dus ook een belangrijk onderdeel. Tevens wordt er voorlichting gegeven aan de lokale bevolking over de omgang met de slang, te nemen maatregelen bij beten etc.
We kregen een heel aantal slangen te zien. Op de eerste foto is een Koningscobra te zien. De op 7 na giftigste slang van de wereld. Heel gaaf om te zien hoe men er mee omgaat. Foto 3 en 4 zijn normale cobra's. Nummer 12 op de lijst van giftigheid. Dat kan dus ook wel met 3 tegelijk. Op de andere foto's is te zien hoe een slang gemolken wordt en hoe een wurgslang te eten krijgt (zelf eten deed hij niet meer omdat hij geen levende prooi kreeg).

Na de slangenfarm rustig terug gegaan richting hotel. Onderweg nog wat soeveniers gekocht. 's Avonds echt wezen shoppen voor soeveniers. Dat hadden in de weken ervoor wat minder gedaan omdat we het anders allemaal meeslepen moesten. Nadat we alles hadden (en het was een boel), de tassen gaan pakken alvast zodat we dat de volgende dag niet meer hoefden te doen en ze sochtends konden opslaan en niet meer hoefden om te pakken.

De laatste dag nog naar een grote tempel geweest (nadat we de tassen opgeslagen hadden). Deze tempel de Wat Pho of Wat Phra Chetuphon vond ik (samen met de gouden berg) wel een van de meest indrukwekkende in Bangkok. Hier heb ik dus ook veel foto's gemaakt van alle beelden en natuur die we er tegenkwamen. Ook de kleine waterval bevond zich op het tempel terrein.

Op de terugweg naar het hotel kwamen we lang het ministerie van defensie, met een grote verzameling van kanonnen en ander geschut ervoor. Hier ook nog even in alle rust foto's van gemaakt.

Na nog wat gegeten en gedronken te hebben op Kao San Road onze tassen opgehaald en richting bus. Nu in de avond spits richting vliegveld. Gelukkig optijd weggegaan want we hebben er wel even over gedaan.
Nu helaas wel vertraging, Het vertrek van Bangkok liep bijna 1,5 uur uit. Opzich niet zo'n ramp alleen hadden we voor de overstap in Zurich maar 2 uur staan. Dit zou nog wel eens krap kunnen worden. En krap werd het, koud ook trouwens. uitstappen met min 10 graden terwijl je ingestapt bent met plus 25 is niet echt lekker. Zeker niet daar we gekleed waren op de plus 25. Bij het uitstappen meteen gevraagd of we onze aansluiting nog zouden halen, maar daar wisten ze niet echt een antwoord op. Het enige dat ze zeggen kon was 'rennen'. Dus wij rennen (of hobbelen), om net de aansluiting te halen.

De bagage had niet zoveel geluk, dus het zoeken naar onze bagage op Schiphol ging niet echt succesvol (net als bij de andere overstappers van het Bangkok toestel). Dus na aangifte van vermissing gedaan te hebben richting huis.

Diezelfde avond kwam de bagage al aan, een uur of 10 later dan ik.